-Le beau Léon -Pieter Jan Verstraete

Le beau Léon
Léon Degrelle

Auteur: Pieter Jan Verstraete
Boekvorm:paperback, geïllustreerd
Pagina’s: 160
Uitgever: Aspekt
Uitgebracht: mei 2011
ISBN: 978-90-5911-802-7


Bespreking: Tijdens de Tweede Wereldoorlog kende ieder land zijn collaborateurs. Nederland had bijvoorbeeld zijn Mussert en België had zijn Léon Degrelle, bijgenaamd “Le beau Léon”. Voor sommige lezers, die het boek “De Welwillenden” van Jonathan Littell kennen, een niet geheel onbekende naam. Littell was namelijk gefascineerd geraakt door het taalgebruik van de Wallonische fascistenleider Degrelle. In de reeks Biografie is bij Aspekt een nieuw deel verschenen dat gewijd is aan deze Léon Degrelle, getiteld “Le beau Léon.” De auteur is de van oorsprong in Duitsland geboren Pieter Jan Verstraete. Van zijn hand zijn al vele boeken en publicaties verschenen en enkele werken zijn bekroond met diverse prijzen. Het werk van Verstraete omvat voornamelijk de geschiedenis van de Vlaamse Beweging tijdens de 20ste eeuw, maar ook over de collaboratie tijdens de Tweede Wereldoorlog en de Friese Beweging heeft hij gepubliceerd. Zijn specialisatie ligt vooral bij de biografieën, zoals “Le beau Léon” ook bewijst.

“Le beau Léon” vertelt het verhaal van de  notoire collaborateur en Oostfrontveteraan Léon Degrelle. Hij werd geboren in 1906 als zoon van een landbouwingenieur, die een brouwerij bezat. Hij begon met studies als Letteren en Wijsbegeerten, maar maakte die studies niet af. Hij werd katholiek activist. Hij schreef toen al erg graag en publiceerde regelmatig kleine boeken en pamfletten. Daarnaast was hij ook een goede spreker. Zowel met zijn geschriften als met zijn speeches wist hij al vele mensen te boeien. In 1930 kreeg hij de kans om directeur te worden van de uitgeverij La Société Coöpérative des Editions Rex en weldra verscheen er een eigen literair tijdschrift onder de naam Rex:toute la vie des lettres. Maar Degrelle wilde meer, hij wilde reorganisatie van de katholieke partij en daartoe vormde hij een nieuwe beweging Rex genaamd. De beweging had een meer militantere houding en kende sterke nationalistische elementen, alleen zo kon België gered worden van de ondergang, zo stelde Degrelle. Overal waar hij kwam, vroeg hij het woord en uitte hij zijn onvrede over de enorme wantoestanden, die in België gaande waren. Ook had hij een grote hekel aan communisten en vrijmetselaars. Door zijn krachtige speeches raakten ook vrouwen in de ban van Degrelle, die hem de bijnaam “Le beau Léon” opleverde. Degrelle kreeg nu ook internationaal erkenning, hij ontmoette Mussolini, Goebbels en Hitler. Hij werd bevriend met Otto Abetz, de Duitse ambassadeur in Parijs. Abetz zou hem regelmatig steunen. Degrelle Wilde graag meevechten met de Waffen-SS, maar daarvoor kreeg hij geen toestemming, wel mocht hij het Légion Wallonne ofwel het Waalse Legioen oprichten. Zowel het legioen als Degrelle hebben gevochten aan het Oostfront en Degrelle behaalde verschillende onderscheidingen, waaronder het IJzeren Kruis. Maar daarmee was zijn droom voor Degrelle nog niet ten einde. Hij geloofde stellig dat de Walen van Germaanse oorsprong waren en samen met Himmler vatte hij het plan om een nieuw SS-Pantzerkorps op te richten, waarin vrijwilligers uit diverse landen bijeengebracht zouden worden. Die droom kwam echter nooit uit. Op het einde van de oorlog vluchtte Degrelle naar Spanje, die hem nooit uitgeleverd hebben. In 1994 overleed hij.

Uit het boek “Le beau Léon”ontstaat het beeld van een man, dat zich met hart en ziel inzette voor het idee dat hij koesterde dat hij alleen bij machte was om België te redden en hij hield die gedachte tot aan zijn dood. Degrelle liet zich bij het verwezenlijken van zijn ideaal leiden door zijn enthousiasme en het idee had dat hij onoverwinnelijk was. Politiek gezien was hij zelfs enigszins naïef te noemen. Degrelle deed er alles aan om bij de Duitsers in de gunst te komen, maar – net als Mussert – werd hij in beginsel niet opgemerkt. Op een gegeven moment liet hij de politiek rusten en koos hij voor de strijd in Rusland in de veronderstelling dat de Duitsers hem meer zouden waarderen, wanneer hij zich als militair bewezen had. Degrelle was een man, die teveel wilde en hield van uitdagingen, die hij ook niet uit de weg ging. Met “Le beau Léon” heeft Pieter Jan Verstraete een interessante biografie neergezet, die zeker ook uitnodigt om door Nederlanders gelezen te worden.

Beoordeling: X X X X Zeer goed