-Er zit gevaar in de lucht, ik ruik het – N.de Vries Robbé-Corwin

Er zit gevaar in de lucht, ik ruik het
Levensbericht van Henri Max Corwin ( 1903-1962)

 

Auteur: N. de Vries Robbé-Corwin
Boekvorm: paperback, met veel kleur illustraties
Pagina’s: 288
Uitgebracht: 2010
Uitgave: eigen beheer: corwin.n@kpnmail.nl
Website: www.corwincollection.com

 

 

Bespreking:Nu het einde van de Tweede Wereldoorlog bijna 70 jaar achter ons ligt en de groep overlevenden steeds kleiner wordt, zijn de geschreven getuigenissen van onschatbare waarde. Zeker voor de nieuwe generatie, voor wie de oorlog slechts een tijdvak in de geschiedenisboeken is. Dat de wereld  herinnerd moest blijven aan het leed van de Holocaust en wat dat betekend heeft voor de Joodse bevolking in Nederland begreep de oorlogsoverlevende Henri Max Corwin- geboren Cohen – al vrij snel en vlak na de oorlog begon hij met het verzamelen van postzegels, kaarten, enveloppen en pamfletten, die te maken hadden met het nazisme en antisemitisme. Zijn dochter Nora de Vries Robbé-Corwin vond het de hoogste tijd worden voor een eerbetoon aan haar vader en daarmee zijn taak voorzettend om de herinnering aan de gevolgen van het antisemitisme te laten voortleven. Haar vader had weliswaar niet in een kamp gezeten tijdens de oorlog, maar dat maakte zijn verhaal niet minder indrukwekkend. Dat eerbetoon kreeg gestalte in deze biografie“Er zit gevaar in de lucht, ik ruik het”, Levensbericht van Henri Max Corwin ( 1903-1962) dat in eigen beheer is uitgegeven.

Henri was een zoon van een Joodse familie Cohen uit Oldenzaal. De familie was in het bezit van een fabriek, die poetskatoen en jute vervaardigde, die door zijn overgrootvader was opgericht. Al op de middelbare school bleek Henris voorliefde voor geschiedenis, een interesse, die verder groeide tijdens zijn gymnasiumtijd. Daarnaast was hij actief bezig met het toneelleven, hij regisseerde, was acteur en schreef, o.a. voor een toneelmaandblad. Na uitloting voor de dienstplicht ging Henri meehelpen in het bedrijf. Hij had graag verder willen studeren, maar in de zaak was een opvolger nodig. Met zijn liefde voor toneel bleef hij ondertussen doorgaan, hij ging nu ook feestliederen componeren, onder meer voor de sjoel. In 1934 trouwde Henri met een niet-Joodse vrouw. Hoewel zijn familie er in eerste instantie niet erg gelukkig met zijn keuze was, zou later tijdens de oorlog blijken dat dit gemengde huwelijk juist een redding was voor zijn gezin.

Henri Cohen was een man, die zich sterk betrokken voelde bij de maatschappij. Begin jaren dertig meldde Henri zich bij het Joodse Vluchtelingen Comité in Amsterdam. Het Comité was naarstig op zoek naar koeriers, die geld en goederen van de Joden uit Duitsland moesten ophalen. Als gevolg van de Neurenberger rassenwetten wilden veel Joden Duitsland ontvluchten. Samen met zijn vrouw ondernam Henri verschillende reizen naar Duitsland. Toen ook Nederland bezet werd door de Duitsers, hielp Henri stadsgenoten en familie zo veel mogelijk met voedsel en  met onderduikadressen. Tot de SD hem op het spoor kwam en Henri arresteerde. Tijdens het transport naar de strafgevangenis in Assen wist Henri te ontsnappen door uit de trein te springen en dook hij onder.

Na de oorlog moest het bedrijf weer opgebouwd worden, maar ook mochten de gruwelijke gebeurtenissen niet zo maar vergeten worden. Ook in de familie Cohen waren familieleden, die het slachtoffer waren geworden van de verschrikkingen van de concentratiekampen. Henri Cohen, die altijd al een enthousiast filatelist was, besloot daarom de geschiedenis van Hitler-Duitsland te vertellen door middel van zijn postzegels en zoals eerder vermeld, bleef het niet bij postzegels alleen. Maar hij deed nog meer. Henri wijdde zich ook weer aan zijn andere interesse: genealogie ofwel stamboomonderzoek. Aangezien hele joodse families waren uitgemoord als gevolg van de Holocaust, ook in Oldenzaal, wilde Henri de gedachten aan hen levend houden door hun familiegeschiedenissen op te schrijven. In 1960 ontving hij de ridderorde van Oranje Nassau.

Hoe diep de ervaringen van de oorlog zijn sporen had nagelaten op de Joden, mag blijken uit de naamswisseling, die veel Joden ondergingen ten tijde van de Koude Oorlog in de jaren ‘50. De dreiging van het communistische Rusland was toen zo groot dat vele Joden probeerden hun identiteit te verbergen om herhaling van vervolging te voorkomen. Zo ook de familie Cohen. In 1954 werd de familienaam Cohen veranderd in Corwin.

Nora de Vries Robbé-Corwin schreef het boek in eerste instantie voor haar kinderen en kleinkinderen uit diepe bewondering en respect voor haar vader en zijn inzet, maar het boek is zonder meer voor iedereen aanbevelenswaardig. In het bijzonder voor scholieren zou dit boek een prima functie kunnen vervullen binnen het lesmateriaal over de Tweede Wereldoorlog. Het boek is vlot geschreven met duidelijke achtergrondinformatie, wat onontbeerlijk is voor de huidige generatie en alle volgende generaties. Het is tevens een mooi verzorgde uitgave met veel foto’s en afbeeldingen van documenten en postzegels uit die tijd, waardoor  voor de lezer een levendiger beeld ontstaat. Met “Er zit gevaar in de lucht, ik ruik het” is een warm en interessant portret ontstaan van een opmerkelijke persoonlijkheid!

 Beoordeling: X X X X X Uitstekend.

Voor bestelling van het boek, kunt U een mail sturen naar: corwin.n@kpnmail.nl

Voor meer informatie over de Corwin-collectie, zie: www.corwincollection.com

Advertenties