-Adolf Eichmann – Emerson Vermaat

EichmannAdolf Eichmann
Technocraat van de holocaust

Auteur: Emerson Vermaat
Boekvorm: paperback met zwart-wit illustraties
Pagina’s: 300
Uitgever: Aspekt
Uitgebracht: maart 2012
ISBN: 978.94.6153.179.7


Bespreking:
”De beste vriend van de Arabieren, Eichmann”, zo noemde de grootmoefti in zijn dagboek de man, die verantwoordelijk was voor de dood van zes miljoen Joden. Er was sprake van nauwe banden tussen de moefti en Eichmann, mede door de afspraak dat er geen Europese Joden meer naar Palestina zouden emigreren. De grootmoefti ging zelfs nog een stap verder. Nadat hij een bezoek had gebracht aan Auschwitz, had hij te kennen gegeven ook in Palestina gaskamers te willen bouwen voor het ombrengen van de daar woonachtige Joden. Dit gegeven is typerend voor het doel, waarnaar Eichmann streefde namelijk de vernietiging van zoveel mogelijk Joden. Daarover handelt het nieuwste boek van schrijver en journalist Emerson Vermaat: “Adolf Eichmann. Technocraat van de Holocaust.” Een uitgave van Aspekt. Adolf Eichmann was hoofd van afdeling IV B4- Joden en evacuatie, een onderdeel van het Reichssicherheitshauptamt, waarover Reinhard Heydrich de scepter zwaaide. In die hoedanigheid was Eichmann belast met het Jodenvraagstuk. In 1942 bij de Wannsee-conferentie had hij een belangrijk aandeel in het uitwerken van de vernietiging van de Joden.

Emerson Vermaat is een ervaren onderzoeksjournalist. Hij studeerde rechten en politieke theorieën in Leiden en heeft al diverse boeken met betrekking tot de Tweede Wereldoorlog op zijn naam staan, waarin Eichmann al een interessante rol speelt. Echt spectaculair is “Adolf Eichmann”dan ook niet te noemen. Veel van wat er beschreven staat, is reeds bekend, dankzij de verslagen van de Neurenberger processen, waar ook Eichmann terecht stond. Dit nieuwste boek van Vermaat biedt vooral inzicht in de werkzaamheden van Adolf Eichmann als organisator van de Jodentransporten door heel Europa. Aan de orde komen onder meer de vervolgingen in Frankrijk, Hongarije en Italië.

Het beeld van Eichmann dat in dit boek naar voren komt, is het beeld van een echte bureaucraat. Adolf Eichmann was een man, die het zijn plicht vond om te gehoorzamen aan bevelen, daarbij zijn eigen mening buiten beschouwing latend. Maar hij ging ook wel eigenhandig verder. Toen Himmler de massamoorden wilde stoppen, omdat het einde van de oorlog in zicht was, bleef Eichmann onverhoeds doorgaan. Vermaat noemt Eichmann ook de technocraat van de Holocaust, want organiseren kon hij als geen ander. Aan de hand van diverse analyses op gebied van techniek en infrastructuur onderzocht hij de beste mogelijkheden om de transporten naar de vernietigingskampen zonder al teveel problemen en het liefst op tijd te laten verlopen. Ondanks dat Eichmann alleen belast was met de ‘emigratie’, zoals hij de transporten het liefst noemde en niet met de vernietiging, wist hij wel degelijk wat er in de kampen plaats vond. Later zou hij verklaren dat hij geen persoonlijke haat aan de Joden had, de vernietiging stuitte hem zelfs tegen de borst, maar dat bevelen nu eenmaal opgevolgd dienden te worden. Getuigenverslagen over de bezoeken van Eichmann aan de vernietigingskampen gaven ook aan dat de massamoorden hem niet onberoerd lieten. Desondanks sprak hij over de Joden als menselijk materiaal, bovendien was hij trots op het hoge aantal Joden, die omgebracht waren. Het getal had zelfs hoger mogen zijn, luidde zijn conclusie.

In “Adolf Eichmann” komt ook de connectie tussen de grootmoefti van Jeruzalem Haj Amin Al-Husseini en de Nazi’s aan bod. Dit onderwerp kwam al eerder ter sprake in zijn vorige boek “Himmler en de cultus van dood” (Aspekt 2010). In dat boek lag het accent echter meer op Heinrich Himmler en diens band met de moefti, terwijl in het nieuwste boek de verhouding tussen Eichmann en de grootmoefti verder wordt uitgediept. De bewondering van Eichmann voor de moefti was al ontstaan in 1937, toen hij een reis maakte naar Egypte en Palestina. De grootmoefti was vanaf het begin een groot bewonderaar van de Nazi’s, die hij zag als bevrijders van de Britse en Joodse overheersing in het Midden-Oosten en in het bijzonder Palestina. Volgens Vermaat had Hitler Inderdaad het plan opgevat om het Midden-Oosten te veroveren en Palestina te bezetten en meer nog dan in “Himmler en de cultus van dood” legt hij uit hoe Hitler dat van plan was. Dat feit is zeker een interessante toevoeging aan het boek “Adolf Eichmann. Technocraat van de Holocaust.” dat een goed overzicht biedt in deportaties van de Europese Joden tijdens de Tweede Wereldoorlog.

Beoordeling: X X X Goed

Advertenties