-Trees krijgt een Canadees – Bonnie Okkema

Trees krijgt een Canadees
Bevrijdingskinderen in Nederland

Auteur: Bonnie Okkema
Boekvorm: paperback met zwart-wit foto’s
Pagina’s: 256
Uitgever: Walburg Pers
Uitgebracht:
oktober 2012
ISBN:
978.90.5730.874.1

 

 


Bespreking:
In de eerste week van mei 1945 reden de Canadezen ons land binnen. Ze waren onze bevrijders, samen met de Polen en de Amerikanen. Het hele land verkeerde in de staat van euforie en vele meisjes en vrouwen bezweken voor de charmes van de Canadese militairen. Dat leidde zelfs tot het beroemde lied “Trees heeft een Canadees”. Die relaties duurde meestal kortstondig, maar ze bleven vaak niet zonder gevolgen: naar schatting tussen de 4.000 en 9.000 baby’s zagen in die tijd het levenslicht. Freelance-journaliste Bonnie Okkema deed onderzoek naar deze kinderen. Ze laat hen zelf aan te woord in haar boek “Trees krijgt een Canadees. Bevrijdingskinderen in Nederland”, dat recentelijk is verschenen bij Walburg Pers.

Bonnie Okkema werd benaderd voor publiciteit rondom de reünie van bevrijdingskinderen in 2010. Toen ze de verhalen hoorde, schrok ze. De waarheid bleek niet in overeenstemming te zijn met het beeld dat ze altijd had gehad van deze kinderen. Deze kinderen hadden toch niet te lijden gehad onder hun afkomst? Zij waren immers nazaten van geallieerde soldaten, onze bevrijders! Doch de realiteit blijkt heel anders te zijn. Interviews met veertig van deze kinderen onthulden dat de meesten een jeugd hadden gehad met veel verdriet. Hun moeders zwegen over hun afkomst tot zelfs aan hun dood, terwijl de kinderen zelf heel goed wisten dat er iets gaande was, waardoor ze niet de liefde kregen, waarna ze zo snakten. Tijdens hun leven gingen zowel moeders als hun zonen en dochters gebukt onder de afwijzing van hun omgeving, want ze werden beschouwd als een schande voor de familie. Een aantal moeders wilde dan ook niets met hun kind te maken hebben. Ze stonden hen af aan kindertehuizen of stelden ze achter bij de latere kinderen, die ze in hun huwelijk kregen. Er waren ook kinderen, die opgevoed werden door de grootouders in de veronderstelling dat zij hun biologische ouders waren. Hun echte moeder werd dan voorgesteld als hun zuster, terwijl halfbroers en/of halfzusters veelal wel op de hoogte waren van de werkelijke feiten. Zij boden ook dikwijls steun door bij hun moeder erop aan te dringen de waarheid te vertellen of ze hielpen mee bij de zoektocht naar de Canadese vader.

Veel bevrijdingskinderen zijn al volwassen en hebben zelf kinderen, wanneer ze horen wie hun echte vader is en dan begint de moeizame speurtocht al dan niet met hulp van de Vereniging Bevrijdingskinderen. Ze verlangen naar die ontmoeting en hopen in hun hart wel op die langverwachte erkenning, maar ook dan verloopt niet alles zonder teleurstellingen. Zo zou je verwachten dat de herdenkingsbijeenkomsten rond 5 mei een uitgelezen kans is voor deze mensen om contacten te kunnen leggen, maar dat is niet zo. De bevrijdingskinderen mochten nog niet eens in de buurt komen van de veteranen, want ze mochten de bijkomsten niet verstoren. Bij de zoektocht in het land van herkomst, zoals Canada, valt er in beginsel weinig medewerking te verwachten. Niet iedereen slaagt erin zijn/haar vader terug te vinden. Of hij blijkt al te zijn overleden. Bij vaders, die wel teruggevonden worden, zijn de reacties verschillend. Een aantal wil graag contact hebben. Ze waren in enkele gevallen zelf al op zoek gegaan maar zonder resultaat. Anderen willen niets met hun Nederlandse nazaten te maken hebben, zij willen dat stuk verleden voorgoed achter zich laten.

Bonnie Okkema heeft met dit boek een zeer interessant stuk verleden aan de oppervlakte gebracht. Maar het is ook een pijnlijk verleden, zoals blijkt uit de indringende verhalen. Die zijn schrijnend en emotioneel. Hun jeugdervaringen blijven hun hele leven parten spelen. Soms, als er een ontmoeting heeft plaats gevonden met de vader, lukt het enkelen van hen om het verleden echt af te sluiten. Voor de meesten echter blijft het een gevoelig onderwerp, waarover ze alleen kunnen praten met lotgenoten.

Beoordeling: X X X X Zeer goed.

Advertenties