-Bernhard Zakenprins – Gerard Aalders

Bernhard zakenprinsBernhard Zakenprins


Auteur
: Gerard Aalders
Boekvorm: paperback
Pagina’s: 234
Uitgever: Aspekt
Uitgebracht: 2011
ISBN: 978.94.6153.3015.8

 

 

Bespreking:Tijdens zijn leven stond prins Bernhard graag in de belangstelling en ook na zijn overlijden is die aandacht voor deze persoonlijkheid nog altijd volop aanwezig. Dat bewijst het nieuwste boek over prins Bernhard: “Bernhard Zakenprins” van historicus Gerard Aalders, verschenen bij uitgeverij Aspekt. In dit boek staan de connecties, die Bernhard zou hebben gehad in illegale wapenhandel en met louche zakenlieden en dubieuze bankiers centraal.

Het is allang geen onbekend feit meer dat prins Bernhard graag beschikte over veel geld. Het was dan ook dit voortdurend verlangen, waardoor hij zich inliet met een aantal zeer bedenkelijke figuren, zoals de omstreden kapitein Westerling, Ali Shah, die grote invloed had in de moslimwereld. Maar ook Nederlanders, die in de oorlog lid waren geweest van de NSB. Zijn activiteiten en zijn dubieuze contacten brachten de Nederlandse staatsveiligheid menig keer op de rand van gevaar. De belangrijkste reden, waarom de buitenlandse inlichtingendiensten, zoals de Britse, Bernhard dan ook nauwlettend in de gaten hielden. De grote vraag is natuurlijk waarvoor Bernhard al dat geld nodig had, aangezien hij een rijke vrouw – prinses Juliana – getrouwd was. Die vraag stelde Gerard Aalders, voormalig onderzoeker bij het NIOD, zichzelf ook, zeker na het lezen van het boek”Juliana & Bernhard. Het verhaal van een huwelijk, de jaren 1936-1956” van Cees Fasseur. Wat Aalders opviel, was de houding van Fasseur met betrekking tot Bernhard. Uit dat boek blijkt duidelijk dat Fasseur zich schaarde aan de kant van prins Bernhard en dat maakte hem niet onpartijdig in de conclusies, die hij trekt in zijn boek, zo concludeerde Aalders. In het bijzonder komt deze houding naar voren in de kwestie Duyff. Professor Jan Willem Duyff was degene, die direct onderhandelde met wapenhandelaren en zakenlieden onder meer voor de coup in Indonesië, zodat Bernhard op de achtergrond kon blijven. Fasseur bleek nalatig te zijn geweest in zijn onderzoek naar professor Duyff en dat was voor Aalders de directe aanleiding om dit scherpe kritische boek “Bernard Zakenprins” te schrijven. Echter, in tegenstelling tot Fasseur kreeg Aalders geen toestemming om de documenten, die van belang waren en die zich bevonden in het Koninklijk Huisarchief, in te zien. Daardoor was Aalders genoodzaakt om zijn onderzoek te baseren op aanvullend en indirect bewijsmateriaal ofwel circumstantial evidence genoemd. Bovendien slaagde Aalders er in om wel de beschikking te krijgen over een achttal rapporten van de Marechaussee inzake de kwestie Duyff en de vermeende wapenhandel. Rapporten, die in de doofpot waren verdwenen, omdat uit deze verslagen Bernhards betrokkenheid zou blijken bij de opstand in Indonesië in 1950 en die handelswijze kon het Koninklijk Huis schade berokkenen.

Hoewel het onderzoek van Aalders geen directe bewijzen heeft opgeleverd, die dat Bernhard ook zelf handelde in wapens, tonen de indirecte bewijzen wel aan dat de prins zeker bemoeienissen had met wapenhandel en dat hij zich inliet met verdachte zakenlieden. Volgens Aalders is er als reden voor Bernhards drang naar geld geen andere constatering mogelijk dan dat Bernhard ten prooi is gevallen aan afpersing. Niet onlogisch, want er zijn in het verleden wel meer Koninklijke personen gechanteerd. Aalders schreef eerder het boek “De prins kan mij nog meer vertellen” en hij publiceerde ook over de Bilderbergconferenties. De historicus is daardoor geen onbekende op dit terrein. Zijn voorgaande onderzoeken stelt Aalders in staat om verbanden te zien tussen betrokken personen en de prins, die andere auteurs wellicht zijn ontgaan en dat levert zonder twijfel een boeiend boek op, al wordt de lezer in de eerste helft van het boek wel overspoeld door de hoeveelheid namen, die Aalders aanvoert in zijn onderzoek. Ook zijn sommige zaken al eerder uitgebreid in de publiciteit geweest, zoals de Lockheed-affaire, het geld dat Bernhard ontving van Duitsland als “Wiedergutmachung” na de oorlog en zijn voorliefde voor Argentinië. Maar dat neemt niet weg dat “Bernhard Zakenprins” dwingt om het beeld van prins Bernhard dat jarenlang bestond en dat door Fasseur in stand werd gehouden, bij te stellen van de innemende man met liefde voor de natuur naar de gewiekste zakenman, die hij uiteindelijk bleek te zijn. Deels door omstandigheden gedwongen en deels omdat geld hem ook aanzien gaf.

Beoordeling: X  X  X Goed.