-Killed in action, Mark Schouwink -Gerard en Gisela Schouwink

Killed in actionKilled in action, Mark Schouwink

Auteurs: Gerard en Gisela Schouwink
Boekvorm:
paperback
Pagina’s:
168
Uitgever:
Kaft Media
Uitgebracht:
december 2013
ISBN: 
978.94.9106.139.4

 


Bespreking:
Hij was klaar voor de uitzending naar Afghanistan. Zijn lijst met persoonlijke wensen en aanwijzingen voor een mogelijke uitvaart had hij samen met zijn moeder ingevuld. Als een formaliteit dat/die van iedere soldaat, die op missie gaat, verlangd wordt… Echter, voor de ouders van Mark Schouwink werd die lijst bittere werkelijkheid. Een IED (improvised explosive device), kortweg bermbom genoemd, werd hem en zijn pelotonscommandant eerste luitenant Dennis van Uhm fataal. Twee andere militairen Toninho Norden en Roger Hack raakten zwaar gewond. Meer dan 5 jaar later zijn Gerard en Gisela Schouwink pas in staat om hun gevoelens en hun verdriet aan het papier toe te vertrouwen. Er ontstaat een boek “Killed in action. Mark Schouwink”. Het is onlangs verschenen bij Kaftmedia. Het boek is vooral een eerbetoon aan hun zoon Mark geworden, maar tevens is het ook een vorm van pleidooi voor meer respect van buitenstaanders voor onze mannen en vrouwen, die deelnemen aan vredesmissies overal ter wereld.

Op 5 maart 2008 vertrok Mark Schouwink naar Uruzgan. Nog geen 23 jaar oud. Hij was een sportieve, beetje rebelse jongen met een avontuurlijke instelling en met veel gevoel voor humor. Na het zien van een instructievideo van Defensie, voelde hij zich –zoals zoveel jongens- aangetrokken tot het soldatenleven vanwege de kameraadschap die er heerst onder de militairen. Mark doorliep de opleiding tot ‘Tirailleur Pantserinfanterie’ ofwel bedienaar van geweer en/of mitrailleur. Pelotonscommandant Dennis van Uhm, de zoon van de toenmalige Commandant der Strijdkrachten Peter van Uhm kreeg al snel belangstelling voor soldaat Schouwink en bood hem aan zijn chauffeur te worden. Deze eer sloeg Mark niet af, al betekende dat wel dat hij ook op vredesmissie moest. In maart 2008 was het zover, na de vele voorbereidingen vertrok soldaat eerste klas Mark Schouwink met zijn wapenbroeders naar Uruzgan. Een missie, waar hij naar uitgekeken had, doch ook een missie, waarvan hij helaas nooit meer zou terugkeren.

De ouders van Mark waren totaal verslagen, toen ze op de ochtend van de 18de april 2008 het noodlottige bericht te horen kregen. Een kind verliezen is iets vreselijks, de wereld ziet er dan ineens heel anders uit, ondanks dat in het geval van de familie Schouwink de risico’s van de missie bekend waren. Toch ontkwamen ook zij niet aan de gebruikelijke reacties als: “Dit voelt als een schot in de rug, dit is geen oorlog voeren en al helemaal geen wederopbouw, wat doen we daar en waarvoor doen we het??”  Het moeilijkste moment voor hen werd de confrontatie met de pers…Maar er kwamen ook mooie momenten, veel kameraden van Mark lieten zijn ouders weten hoe waardevolle vriend hij voor hen geweest was en er ontstonden vele warme contacten tussen de familie en de militairen.

“Killed in action”is een mooi, imponerend, maar ook een emotioneel eerbetoon aan Mark Schouwink geworden dat ook de lezer tot tranen zal roeren. Het geeft een heel persoonlijk beeld van Mark door de weergegeven e-mails, die hij naar huis zond en waarin hij verslag deed van zijn ervaringen in Uruzgan. Voor zover hij daarover mocht vertellen. Tijdens de missies geldt namelijk een zekere geheimhoudingsplicht om de missie en de manschappen niet in gevaar te brengen. Zeer aangrijpend zijn de verslagen van de militair verpleegkundigen, die als eerste ter plekke waren na de ontploffing van de IED. Emoties moesten opzij gezet worden om het medisch handelen voorrang te geven en vervolgens bleek dat er voor twee slachtoffers geen hulp meer mogelijk was. De mens en de militair streden merkbaar in deze mannen.

Het echtpaar Schouwink laten voorts in hun boek zien, hoe geprobeerd wordt door zowel betrokken burgers als militairen het verdriet te verwerken. Diverse briefwisselingen en toespraken geven hiervan blijk. De mannen en vrouwen bij Defensie zijn weliswaar getraind om te vechten, maar ze blijven ook mensen.  Rangen verdwijnen bij het delen van gemeenschappelijk verdriet. Een beeld dat aan veel buitenstaanders onbekend is.

Het inzetten van Nederlandse militairen bij vredesmissies heeft al heel wat stof doen opwaaien in de maatschappij. Op momenten, wanneer er verliezen te betreuren zijn, laaien deze discussies weer op, in het bijzonder aangemoedigd door de tegenstanders. Binnenkort gaat de missie in Mali van start, de verkenners zijn er al aan het werk. Een gebied, waar felle gevechten gevoerd worden en wederom niemand kan garanderen dat onze mannen en vrouwen weer veilig thuis zullen komen. Of we het nu wel of niet eens zijn met de besluiten van onze regering om deel te nemen aan die missies, feit is dat de militairen namens Nederland uitgezonden worden. Als buitenstaanders kunnen wij niet veel meer dan respect hebben voor deze mannen en vrouwen. “Killed in action. Mark Schouwink” draagt in belangrijke mate daaraan bij.

Aanvullende informatie:

Gerard en Gisela Schouwink hebben  ter nagedachtenis aan hun zoon Mark een website opgericht: www.markschouwink.nl

Opbrengst gaat in zijn geheel naar Stichting Hulphond Nederland tbv. Project Veteranenhond

Beoordeling: X X X X Zeer goed.

Advertenties